Δευτέρα, 1 Αυγούστου 2011

Δείκτης αγνωμοσύνης

Του Γιώργου Ι. Κωστούλα
Αναφερόμενος στις κάθε μορφής ηγεσίες του καιρού μας, ο πρόεδρος της διοικούσας επιτροπής του τομέα Ηγεσίας της ΕΕΔΕ Δημήτρης Μαύρος, υπέδειξε σε πρόσφατο κείμενό του μια μαθηματική συνάρτηση, μέσα από την οποία μπορεί να μετρηθεί θετικά, αρνητικά ή μηδενικά η Δέσμευση, η Ευθύνη, αλλά κυρίως η Αποτελεσματικότητα του κάθε Ηγέτη.

Μια συνάρτηση που, όμως, πιστεύω ότι δεν ισχύει μόνο για τους ηγέτες αλλά  και για κάθε μέλος μιας κοινωνίας. Ας το δούμε.

Γαλουχούμαι, Μορφώνομαι, Εκπαιδεύομαι, Εργάζομαι, Διευθύνω, Ηγούμαι, Οραματίζομαι είναι οι παράγοντες, τα μέγα-δομικά στοιχεία καλύτερα, της εξελικτικής πορείας μιας ανθρώπινης ύπαρξης μέσα στον συμπατικό χρόνο που της εκχωρείται.

Τα συγκεκριμένα δομικά στοιχεία σχηματίζονται από όλο και μικρότερες διαστάσεις που με τις λεπτομέρειές τους συνθέτουν ανθρώπινες ιστορίες ή ανθρώπινες παρεμβάσεις, ατομικές εισφορές εν τέλει, στον ρου της ιστορίας.

Όλοι μας, ως φορείς - εκφραστές των παραπάνω στοιχείων συμμετέχουμε στην αιώνια πανανθρώπινη παρακάτω συνάρτηση:

F(x) =ΠΡΟΣΦΕΡΩ (Εργάζομαι+Διευθύνω+Ηγούμαι+Οραματίζομαι) -ΜΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΝ (Γαλουχούμαι+Μορφώνομαι+(Εκ)Παιδεύομαι).

Προστιθέμενη αξία υπάρχει, όταν το αποτέλεσμα της συνάρτησης είναι μεγαλύτερο του μηδενός( F(χ)>0). Όταν, δηλαδή, το “Όφελος/Προσφορά προς το σύνολο” είναι μεγαλύτερο της “Επένδυσης/που Μου Προσέφεραν στην εκκίνηση”, διότι μόνο τότε Εσύ έχει προσθέσει αξία στην αρχική επένδυση, η οποία δεν πρέπει να ξεχνάς ότι είναι χρωστούμενη.

Δυστυχώς, σήμερα το αποτέλεσμα της συνάρτησης στη συντριπτική πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας είναι μικρότερο του μηδενός, ή στην καλύτερη περίπτωση μηδέν.

Η συνάρτηση εξηγείται καίρια με τα λόγια της Melinda Gates, συζύγου το Bill Gates, η οποία ασχολούμενη αποκλειστικά  με τη διοίκηση του τεράστιου φιλανθρωπικού fund, Gates-Buffett, έχει δηλώσει: “Αν έφτασες σε κάποιο επίπεδο επιτυχίας, αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι κάπου, κάποτε, κάποιος σε έφερε στη ζωή, κάποιος άλλος σου έδωσε μια ιδέα, άλλος μια κατεύθυνση, ένας ακόμη μια έμπνευση, μια ευκαιρία ή απλώς ένα παράδειγμα, ή μια ενθάρρυνση”. Και συμπληρώνει: “Να θυμάσαι επίσης ότι θα είσαι υπόχρεος γι’ αυτό, μέχρι να έχεις την ευκαιρία να βοηθήσεις και εσύ κάποιον λιγότερο τυχερό από σένα, όπως ακριβώς βοηθήθηκες και εσύ από άλλους σε ορισμένες στιγμές ή φάσεις της ζωής σου”.

Αποστομωτική, το δίχως άλλο, απάντηση σε κάθε “επιτυχημένο” νεοέλληνα που δεν έχει σκεφτεί ούτε για μια στιγμή το τι οφείλει σε ανθρώπους, περιστάσεις ή καταστάσεις και που με αυθάδη υπεροψία πιστώνει τις επιτυχίες του μόνο στις... ικανότητές του, στη... διορατικότητά του, στο... ταλέντο του και μόνο σ’ αυτά. Με λίγα λόγια ούτε καν στην τύχη.

Δεν είναι όμως μόνο η απάντηση της Melinda Gates σχετική, εν προκειμένω. Είχε προηγηθεί, για να μείνουμε στην οικογένεια Gates, η μητέρα Gates, που βλέποντας την περιουσία του γιού της να αυξάνεται με τους γνωστούς ρυθμούς, δεν έπαυε να του θυμίζει τις οφειλές του στην κοινωνία, που τόσα γενναιόδωρα του είχε προσφέρει, λέγοντάς του: “From those to whom much is given, much is expected”.

Πιο κοντά όμως στη συνάρτησή μας είναι το λόγια του Warren Buffett ο οποίος, συνειδητοποιώντας από πολύ μικρός τη σπουδαιότητα και την τύχη να γεννηθεί και να μεγαλώσει κάποιος σε μια προηγμένη και πλούσια χώρα- με τις ευκαιρίες μόρφωσης, απασχόλησης, και βεβαίως το επίπεδο επιχειρηματικότητάς της- δεν είχε καμιά δυσκολία να προβλέψει το μέλλον του και να δηλώσει το 1952, νεοπαντρεμένος στη σύζυγό του Susie, ότι ήταν βέβαιος πως κάποια μέρα θα γινόταν ένας πλούσιος άνθρωπος. Και με κυνικό χιούμορ να προσθέσει, ότι θα ήταν παιχνιδάκι γι’ αυτόν να θησαυρίσει, σε μια αγορά με πληθώρα χρεογράφων, τα οποία είναι διαπραγματεύσιμα σε βλακωδώς δυσανάλογες τιμές- ευκαιρίες (ridiculously mispriced).

Ναι. Το καλύτερο που έχεις να κάνεις για τον κόσμο είναι να αξιοποιήσεις στο έπακρο τον εαυτό σου. Όμως, ως μέρος μιας δοσοληψίας, μιας συναλλαγής υψηλής προστιθέμενης αξίας, αμοιβαίας επωφέλειας. Μιας εξίσωσης αν θέλετε: Το σύνολο οφείλει την εξασφάλιση συνθηκών ατομικής ανάπτυξης των ατόμων που το συναποτελούν και το άτομο καλείται να συνεισφέρει-ανταποδώσει με την αποκτηθείσα ατομική του ανάπτυξη. Το ιδανικό; Η ελεύθερη, απρόσκοπτη ανάπτυξη του καθενός είναι η συνειδητή συνθήκη-σύμβαση της ελεύθερης ανάπτυξης όλων, δηλαδή της κοινωνίας.



Πηγή: capital.gr

Η αθέατη πλευρά της συμφωνίας των Βρυξελλών

Του Γιώργου Κράλογλου

Τα απολύτως ορατά στοιχεία της συμφωνίας των Βρυξελλών μας βεβαίωσαν ήδη ότι Ευρωπαϊκή Ένωση και δανειστές «σώζουν» την Ελλάδα για να θωρακίσουν Ευρωζώνη και Ευρώ. Πως όμως φαντάζονται την Ελλάδα που επιθυμούν να μείνει ζωντανή; Ασφαλώς όχι την Ελλάδα του χθες. Στην αθέατη πλευρά του σχεδίου «σωτηρίας» μπορούμε να διακρίνουμε (σε γκρίζες γραμμές) την βούληση τους.

Η πρώτη εικόνα (που δεν φωτίστηκε επαρκώς λόγω των πανηγυρισμών) δείχνει ότι Ευρωπαϊκή Ένωση και δανειστές βλέπουν για την επόμενη 15ετία τουλάχιστον μια φτωχή χώρα με φτωχούς κατοίκους στην θέση της φτωχής χώρας αλλά των «πλουσίων» κατοίκων, με δανεικά και κλοπιμαία, που έβλεπαν μέχρι σήμερα.

Σημειώστε ως στοιχεία για το συμπέρασμα αυτό τα εξής.

Πρώτον, ότι για να φθάσουμε στην συμφωνία «σωτηρίας» απαράβατος όρος ήταν να ψηφιστεί το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα το οποίο προβλέπει τα γνωστά μας ήδη σκληρά μέτρα που πρέπει να τηρήσουμε μέχρι το 2015. Μέτρα που όμως εκτός από τις μεγάλες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις θα προκαλέσουν και απώλειες 150.000 θέσεων εργασίας στον κρατικό τομέα από την συρρίκνωση του κράτους. Πρόκειται για 100.000 ανέργους (οι 50.000 θα βγουν σε σύνταξη) που θα προστεθούν στην λίστα των σημερινών 1.100.000 ανέργων του ιδιωτικού τομέα στους οποίους μέχρι το 2015 θα προστεθούν άλλοι 350.000 σύμφωνα με όσα προβλέπουν οι εργοδοτικές Οργανώσεις. Το μεσοπρόθεσμο δεν προβλέπει σε κανένα σημείο (δεν είναι δουλειά του άλλωστε) το πώς θα απορροφηθούν οι άνεργοι αυτοί.

Δεύτερον, ο εκ των δανειστών Γερμανός υπουργός Οικονομίας κ. Βόλφγκανγκ Σόιμπλε επανέλαβε την δήλωση του ότι η Ελλάδα θα χάσει την εθνική της κυριαρχία μέχρι να μπορέσει να βαδίσει στην ανάπτυξη που (όπως πρόσθεσε προ ημερών) την βλέπει μετά από μια δεκαετία!!

Τρίτον, το πρώτο βράδυ των πανηγυρισμών ο πρόεδρος της Γαλλίας, κ. Σαρκοζί αναφερόμενος στην συμφωνία δεν παρέλειψε να τονίσει ότι «...αυτής της μορφής η βοήθεια δεν πρόκειται να δοθεί ποτέ στο μέλλον και για κανένα άλλο μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.»

Τέταρτον, ενώ εμείς συνεχίζουμε τους πανηγυρισμούς για την συμφωνία κατέφθασαν επείγοντος την περασμένη Παρασκευή στην Αθήνα ελεγκτές των δανειστών για να ενημερωθούν για το σχέδιο μεταρρυθμίσεων ( διάλυση κρατικών Οργανισμών) που ετοιμάσαμε και θα προωθήσουμε στην Βουλή.

Τι δείχνουν όλα αυτά;

Ότι είμαστε ήδη υπό Οικονομική Εποπτεία και άρα ο μόνος δρόμος για να μειώσουμε την κακομοιριά μας είναι τα πιθανά κέρδη από αυτά που προσφέρουν οι δανειστές για την ανάπτυξη.

Ας ξεκινήσουμε από τις Βρυξέλλες όπου στήθηκε ήδη η υπηρεσία Task Force με επικεφαλής το πρώην διακεκριμένο στέλεχος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Xόρστ Ραισενμπαχ για την μελέτη μηχανισμών  στήριξης σχεδίων ανάπτυξης  στην Ελλάδα σε συνδυασμό με την  αξιοποίηση του  ευρωπαϊκού  «σχεδίου Μάρσαλ» και των πόρων του ΕΣΠΑ.

Η αξιοποίηση τους όμως θέλει δουλειά και ισχυρές διαπραγματεύσεις σε συνδυασμό με την δημιουργία ενός θετικού επιχειρηματικού περιβάλλοντος που θα δημιουργήσει πραγματικές ευκαιρίες. Και θετικό περιβάλλον με ψυχολογία που θα επηρεάσει ακόμη και τους ρυθμούς της χρηματιστηριακής αγοράς σημαίνει φορολογική πολιτική και κινήτρων, χωροταξικό σχέδιο υποδοχής επενδύσεων, πραγματική εφαρμογή διαδικασιών fast track και προστασία των επενδυτών από τους «επαγγελματίες επαναστάτες» της χώρας.

Εάν δεν μπορέσουμε να αξιοποιήσουμε άμεσα (στην βράση κολλάει το σίδερο λέει ο λαός) αυτά που μας προσφέρουν ανεξάρτητα από τους λόγους και τις πιθανές σκοπιμότητες... οδηγούμαστε εκεί που μας πήγαινε η χθεσινή μας κατάντια.

Γιατί τα  δεδομένα της οικονομικής ταυτότητας της Ελλάδας, που δεν ανατρέπονται εκ των πραγμάτων μέχρι το 2020, είναι αυτά που δείχνουν το πρόσωπο μιας χώρας όπου ναι μεν δεν θα υπάρχει στάση πληρωμών του δημοσίου αλλά ένα δημόσιο τομέα με άλλα μέτρα και σταθμά. Και μια κοινωνία με 1.500.000 ανέργους που δεν θα έχουν προοπτική απασχόλησης τουλάχιστον όπως την έχουν φανταστεί. Μια οικονομία εντός του ευρώ αλλά με δυνατότητες παροχής μισθών από 600-1200 ευρώ και συντάξεις μειωμένες σε ποσοστά κατά 10-20% άσχετα από το γεγονός ότι οι κρατήσεις για τις συντάξεις αυτές είχαν καταβληθεί από του «ιθαγενείς» της χώρας.

Ένα κράτος με μόνιμη πρωταγωνιστική πολιτική την επιβολή φόρων και την «ευρηματικότητα» στην λειτουργία φοροεισπρακτικών μηχανισμών.

Μια οικονομία με Τραπεζικό τομέα που (κάτω από οποιοιδήποτε νέα σχήματα ή συνθήκες) θα εγγυάται μεν τις καταθέσεις αλλά όχι όλες τις δανειοδοτήσεις των Επιχειρήσεων. Ασφαλώς θα αποτελούν παρελθόν και τα διάφορα Τραπεζικά εργαλεία γνωστά και ως «ευκολοκάρτες και ευκολοδάνεια» για φτωχοπλούσιους...Είναι συνεπώς ιστορικό χρέος για την κυβέρνηση να φροντίσει για την αναπτυξιακή διάσταση της οικονομίας χωρίς να κοιτάζει τις εκλογές του 2013 και το πώς θα βολέψει τα «αμαρτήματά» της από τα μέτωπα των συντεχνιών για τις οποίες το κόμμα της φέρνει τεράστια ευθύνη. Και για την αντιπολίτευση στο σύνολό να σταματήσει το λαϊκίστικο «αντάρτικο» για να δημιουργήσει προϋποθέσεις εκλογικών κερδών.

Εάν δεν τα δούμε αυτά από σήμερα τότε θα είμαστε άξιοι της μοίρας μας. Γιατί η κυβέρνηση που θα προκύψει το 2013 θα έχει (κατά πάσα βεβαιότητα) οριακή πλειοψηφία και ο πρώτος της στόχος θα είναι η αποφυγή κινδύνων πολιτικού κόστους.

Θα έχουμε δηλαδή μια κυβέρνηση που θα σέρνεται μέσα στην αθλιότητα του μικροκομματισμού, του λαϊκισμού και του ψέματος εισπράττοντας τον οβολό  της Ευρωπαϊκής Ένωσης μόνο για να συντηρηθεί το ελληνικό κράτος.
Ένα κράτος που ολίγον... θα ανήκει στους Έλληνες.



Πηγή: capital.gr

Aξιολογικοί Πίνακες Υποψηφίων Διευθυντών Σχολικών Μονάδων Αιτωλ/νίας

Αποφάσεις αποσπάσεων εκπαιδευτικών σε φορείς 2011-2012

Απόφαση απόσπασης εκπαιδευτικών Δ.Ε. σε Πανεπιστήμια και ΑΣΠΑΙΤΕ 2011-12

Απόφαση αποσπάσεων σε Περιφερειακές Διευθύνσεις και Διευθύνσεις Δ.Ε. 2011-2012